Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Τοποθέτηση του Προέδρου της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας μετά τις αντιδράσεις των φορέων για τα Τμήματα της Φλώρινας



Αναρωτιέμαι αν διαβάσετε το στρατηγικό σχέδιο του Πανεπιστημίου. Φυσικά η δεοντολογία επιβάλλει να ρωτήσετε αλλά αυτό είναι κάτι άλλο. Ελπίζω οι διάφορες αντιδράσεις να προκύπτουν από παρανοήσεις και όχι από άλλες αιτίες.

Διαβάζοντας το σχέδιο θα καταλάβετε ότι κανένα τμήμα από τα 6 του Πανεπιστημίου δεν προτείνει (η διοίκηση του Πανεπιστημίου) να κλείσει ή να μειωθεί, ότι όλα προσανατολίζονται ώστε να αποκτήσουν συνοχή και λειτουργικότητα, να διασφαλιστεί η ποιότητα του προγράμματος σπουδών τους -να γίνει δηλαδή πανεπιστήμιο- και προτείνεται σε αυτόν που αποφασίζει (δηλαδή το Υπουργείο Παιδείας) η λειτουργία στο τέλος της τετραετίας μιας σχολής Κοινωνικών Επιστημών στην Κοζάνη (όπως άλλωστε υπήρχε στο σχέδιο του 2003) και ο σχεδιασμός της ίδρυσης μιας Σχολής του πρωτογενούς τομέα στη Φλώρινα. Ενισχύεται επίσης μέσω της Σχολής Δια-βίου μάθησης η διάχυση εκπαιδευτικών λειτουργιών στην Περιφέρεια. Τέλος, το κέντρο για τη δημοκρατία και τη συνεργασία στα Βαλκάνια που πρόκειται να λειτουργήσει στη Φλώρινα φιλοδοξούμε να αποτελέσει ιδιαίτερο θεσμό ενίσχυσης της συνοχής και της εξωστρέφειας του Ιδρύματος.
Με αυτό τον τρόπο το Πανεπιστήμιο θα αποκτήσει βιώσιμες προοπτικές, θα διασυνδεθούν τα δύο ασύνδετα μέρη του που παρέμειναν από το 2003 σε αυτή την κατάσταση και δεν θα κινδυνεύσει σε άμεσο ή μακρύτερο χρόνο. Όλα θα πήγαιναν καλύτερα αν ο καθένας έκανε τη δουλειά του σωστά. Τα ακαδημαϊκά θέματα είναι ζητήματα ακαδημαϊκού σχεδιασμού.
Όποιος με ειλικρίνεια θέλει να προσφέρει στο Πανεπιστήμιο αντί να μετράει κεφάλια, ας φροντίσει να συμβάλλει για τις υποδομές του και να εκμεταλλευτεί την προστιθέμενη αξία που το Πανεπιστήμιο παράγει, για την ευημερία των πολιτών με τα χρήματα του ελληνικού λαού.
Καθηγητής Θεόδωρος Χατζηπαντελής
Πρόεδρος της ΔΕ του ΠΔΜ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια γίνονται για ενημέρωση των αναγνωστών μας. Η ευθύνη των σχολίων, αστική και ποινική, βαρύνει τους σχολιαστές.